Burak Acar
Sahip oluş yoktur, sadece oluş, son nefesi vermeyi, nefessiz kalarak boğulmayı özleyen oluş vardır.
Kafka
kan toplamış bir topluiğneyim ben
hedef tuttururum yüksek satışlar gurur verici pazar payları
korkunç ayıklığıma bir yudum sarhoşluk süsü
asık yüzlü papatyalar tuttururum annemin ölü eteğine
portakalı portakal suyuna üzümü üzüm suyuna
perşembeleri cumalara şubatları martlara sonbaharları kışlara
gülüşümü insanlara tuttururum, okkalı unvanıma rozetler
çocukluğum diye tuttururum en çok pazartesileri
daha bulamazsam kendimi tuttururum bir yerlere
yanınıza bi gelsem Oğuz Amca
bir o gün anlaşılacak tutunmamanın hafifliği
lazer bıçaklı bir jiletim ben affedersiniz sözünüzü kesiyorum
gecenizi kesiyorum, sohbetinizi, kahve molanızı
şiirinizi, duanızı, şakanızı, oyununuzu kesiyorum
elektriğinizi, suyunuzu, gazınızı, yaşamak inadınızı
göbeğinizi kesiyorum, bağınızı, sağınızı, solunuzu, ortayolunuzu
çıkmamış sakalınızı, vazgeçtiminizi, en dibinizi
önünüzü kesiyorum, yan kesiyorum, kesinkesinizi kesiyorum
ters çervilmiş bir bohçadır Afrika ipini kesiyorum
Amerikan kesiyorum üstleri almıyorum, arkaları size bırakıyorum
siz de olmasanız
yoktu bugün de intihar edeceğim bay Roethke
bozulmuş bir mıknatısım ben hep sabır çekiyorum
baskülde eksiye sokakta hayrete
tek nefeste bir dünya içime çekiyorum
güvenlik kameralarını görünce kanım çekiliyor
küllük tutan kadınlara ve silgi tozlarına bakıp ağlıyorum
bilmem ki ben böyle kime çekiyorum
ademoğlunun açmadığı kuyular geliyor aklıma
sadık’tan nerval’den zweig’dan kopya çekiyorum
bu cehennem suyunda her gün biraz çekiyorum
sıkıldım hata yapmaktan sinyor Pavese
var mı ki sonucu bu toplama işleminin