Oğuz Karakaş
1.
Herkes kuyrukta beklerken
Aralıklı bir kapı hep vardır onun için
Kaldırımlar ama kaldırımlar herkesin
Herkesin ufukta kaybolan asfalt
Yaşamak herkesin en diri harareti
Şah herkesin vezir ve kale
Vezirse vezir kaleyse kale sonra mat
Sanki onun umurunda mı?
Varsın geri kalsın bilekteki saat
Medeniyet tıkırdayadursun insanlık için
Medeni insan medeni insan
Şemsiye taşır medeni insan
Kız kaçırmaz
Oysaki bir tas çorba ikimize de yeterdi.
2.
Rüzgar onun şapkasını uçuramaz
Daha hırlı o, essin
Kur tadı kalan damağında rüzgarın
Seyrine doyuldukça yağmak da yenik
Dünyalığa tıka basa tok o
Bundan havadaki ince gerginlik
Toprağa inişirken gökyüzünde damlalar
İncitmez damla damlaca incinmez
Damlayı ıskalamaz kaydını düşür
Her kar tanesinde farklı bir çehre mi?
Taneler hafiften düşer kaydına
Veriler birikir yekünde istatistikler
İstatistik bir ölçütse ulaşım
Raylı taşıtlarla sağlanmalıdır
Tren kalkıyor yolcu kalmasın lütfen.
3.
Ceketinin önü ilikli kaldıkça kahraman o
Çünkü önü deprem olurken yıkılmaz arkası
Sağı evcildir rahvan koşulu atlara yorulur
Kim bilir nedir solunda müdafaa edilen anlam
Belki satır arasında çizili altı bir formül
Yoksa bir fizik hükmü mü? Belki de
Fiziği teğet geçer
Parlar tutuşur sevmekle çatar
Teklifine hayır desen de
Dişler hem pençeler de var
Peki ya neye yarar
Keskin diş kavramayan pençe?
Güneş batmadıkça süren mesai sırasında
4.
Dokunacaktı ki pırıltısı
Pır etti daha duyulmamıştı hırıltısı
Yok pırıltısı ha pırtısı ha pırpırı ne hırıltısı
Halbuki epey iyi dans ederdi
Böylelikle insanlığın yanında
Saat mekanizmaları ve
Dizel motorlar da kar etti.
5.
Hani son bir kahraman olacak demiştin bana
Düşmanın adını kulağımıza fısıldayacak
Bir kahraman
Son.